ee noldu şimdi?
bi de Amelie film müzikleri var tabi. aşağıdaki saçmalıklardan uzaklaştıran bişeymiş, şu anda bunu tecrübe ediyorum.
hatta inanmazsınız, birazdan stajımı anlatmaya bile devam edebilirim.
asi beyin hücrelerinin isyanı bastırıldı, back to normal life!...
uyku :(
yatıp sonsuza kadar uyumak istiyorum, yine...
bu sabah içimden çok güçlü bi ses, hayatımın böyle bir iş sabahı, soğuk ve hepsinden beteri gözlerinizi karanlığa açtığınız boktan bir kış sabahı intihar ile son bulacağını söyledi, ya da ben öyle anladım.
nasolsa, ölmeyi isteyecek kadar berbat bi durumda olsam bile, kafa olarak en dibe vurduğum an bile gelmiş olsa, o cesareti bulamıcam malesef. sefil hayatım devam edecek ecel kendiliğinden gelene kadar.
ama belki babam öldüğünde intihar ederim. bunu da dün akşam düşündüm...
sonsuz uyku, gel artık...
